242. yenə burda pessimist olmaq istəmirəm amma, bu gün barədə düşündüklərimi yazacağam.
deməli, bu gün səhər evdən çıxdım, axşamüstünə kimi şəhərdə idim. və bir şeyi hiss etdim ki, insanlar çox üzgündürlər. yəni bu gün metroda avtobusda kimə baxırdım, çox narahat görünürdü.

Səhər-səhər 2 ATM olan yerdə uzun bir sıra var idi. Hamı gözləyirdi, hiss olunurdu ki, hamı bayram alış-verişi üçün maaş filan çəkir kartdan. amma baxırsan ki, hamı belə üzgün filan.* ya da çox sıra gözləməkdən ürəkləri sıxılmışdı bilmirəm bəlkə də mən çox şişirdirəm, amma çox pis bir enerji aldım bu gün. xüsusilə kişilər. çox fikirli görünürdülər. çox qəribə şəkildə pis hiss etdim.

bildiyiniz ekonomi insanların üzlərindən oxunur. insanlar, doğrudan, çətinlik çəkirlər, kasıbdırlar. və bu insanlar çoxluq təşkil edir.

ümid edirəm bir gün bu insanlar da yolda gedərkən bir-birinə gülümsəyər, və bu qədər fikirli olmaz, xüsusilə bayram günlərində.
Düzdür, bayram abu-havasını mən də hiss etmirəm, o ayrı məsələ. amma bu gün avtobusda öz-özümə dedim ki, bundan sonra daha optimist olacağam. hadisələrə yaxşı tərəfindən baxmağa çalışacağam. mənə elə gəlir ki, bu gündəlik həyatımda və produktivliyimdə də müsbət bir iz buraxacaq. 2024-də nə edəcəyimi tapdım -*